Trage Tocht De Borkeld – Wandelen over mooie Twentse Trage Tocht

Op een bankje op het geologisch/aardkundig monument De Friezenberg heb ik een prachtig uitzicht over de Borkeld. Vlak voor me op de helling de paarse gloed van de bloeiende heide. Hier op de heuvel liggen meerdere prehistorische grafheuvels. Duizenden jaren geleden, en nu, vandaag, een aantal beschavingen verder, met hoogtepunten en dieptepunten in de tijd, overdenk ik onze tijd. Het lijkt allemaal beschaafder, echter dagelijkse voorbeelden uit de praktijk laten het tegendeel zien. Ik gebruik het wandelen om even van die onzin weg te zijn en te genieten van het prachtige land waarin we leven. Een prachtig land, dat zouden eens wat meer mensen moeten zien. Wandelend naar de Friezenberg zag ik paarse heidevelden. Het pad zocht de randen van de heide op. De eerste paddenstoelen laten zich al zien als voorbode van de herfst en meerder groene spechten laten zich horen. Verderop meer glooiing op wat eens akkerland was, runderen grazen in de verte en de Friezenberg ligt voor me om te beklimmen. Op de weg terug glooiende weilanden en uitzichten naar het oosten. En wat later de grootste jeneverbespopulatie van ons land. Het groene van de jeneverbes contrasteert prachtig tegenover de paarse heide. Het natte Elsenerveen kleurt zwart en staat volledig droog. Ondanks de maatregelen waaronder het dichten van bomgaten, is er onvoldoende water om het hoogveen te bewateren. Op het eind loop ik tussen de schaapskudde en de hond van de schaapsherder heeft meer moeite om de schapen bij elkaar te houden. Ik praat met de schaapsherder over de Nederlandse landgeit, zijn trots, over de intensieve veehouderij, de houding van de boeren, afgesloten wandelpaden en de ecologen in Nederland. Een boeiend gesprek, wij zijn het eens.

Ik maakte eerder een wandeling in De Borkeld, uit de wandelgids Twentse Wallen van Truus Wijnen.