Trage Tocht Bussum – Wandelen over de Bussummerheide

Op de Bussummerheide lig5t doorlopend naar het oosten op de Westerheide een langgerekte heuvel, die met zijn lengte van circa 1800 meter en hoogteverschil van enkele meters ten opzichte van de heidevelden opvalt in het landschap. De heuvel is een oud lengteduin, ontstaan in de laatste ijstijd, en bestaat uit fijn zand dat door de wind is afgezet door de wind. Karakteristiek voor de heide zijn de vele bremstruiken, stuifzandplekken, struikheide en solitaire bomen. Het gebied wordt enkele maanden per jaar begraasd.

Dit gebied was eeuwenlang in gebruik bij de Gooise boeren, de Erfgooiers, die hier hun schapen weidden en plaggen staken. Rond 1870 maakte dit gebied nog deel uit van de uitgestrekte heidevelden in het Gooi. Na 1870 is men hier gestart met het grootschalig afgraven van zand. Het westelijke deel van de zanderij werd eind jaren negentig ingericht als ‘nieuwe natuur’. Door de afwisseling van natte en droge delen is de natuur hier rijk aan insecten, vleermuizen en vogels.

Het Spanderswoud is landelijk bekend vanwege het zogeheten omvormingsbeheer van productiebos naar natuurbos. Sinds 1981 mag de natuur zoveel mogelijk haar eigen gang gaan. Afgestorven bomen blijven liggen. Dit biedt schuilplaatsen aan kleine dieren, en levert ieder jaar een bonte schakering aan paddenstoelen. Het gebied heeft een uitgebreide vogelbevolking met veel echte bosvogels, zoals tuinfluiter, grote bonte specht en bosuil. Oude beuken bieden schuilgelegenheid voor verschillende soorten vleermuizen. Aan de zuidzijde zijn enkele landgoedachtige waterpartijen aanwezig. Aan de westkant is bos op stuifzandbulten aanwezig. Op de overgang naar de ’s-Gravelandse buitenplaatsen liggen enkele fraaie akkers en graslanden.

Boekesteyn is een buitenplaats aan het Noordereinde in ‘s-Graveland waarvan de naam afkomstig is van de vele oude beuken in het gebied. Het noordelijke deel grenst aan landgoed Schaep en Burgh en bestaat uit parkbos dat in de 17de eeuw werd aangelegd. De zuidelijke helft bestaat vooral uit akkers en weilanden, en wordt tegenwoordig begraasd door Nederlandse trekpaarden en Lakenvelder runderen. Op 3 mei 1993 wordt de buitenplaats eigendom van de Vereniging Natuurmonumenten.

Het ligt ten noorden van landgoed Boekesteyn. De naam is afkomstig van de stichter Abel Matthijszn Burgh, zoon van een bierbrouwer, en zijn neef en erfgenaam Gerard Schaep. Het gebied van Scheap en Burgh was een zanderij die later is ingericht als buitenplaats met een park in Engelse stijl.

Het gebied maakt deel uit van een stuwwallengebied en bestaat deels uit een heidecomplex met struikheide en veel dopheide. Verspreid liggen hierin kleinere stukjes stuifzand. Het middengedeelte is uitgegroeid tot een bos met berken en grove dennen.