TWIË BEINE, EEN RONDWANDELING VAN 9 KILOMETER BIJ HET BOEKEND BIJ VENLO
ZET HET ENE BEEN VOOR DE ANDERE, DE BASIS VOOR ELKE WANDELING
Het ene been voor het andere zetten: de basis van lopen. Je leert het al rond je eerste levensjaar. Maar wandelen is een ander verhaal. Dan ga je op pad voor ontspanning, plezier, beweging of je gezondheid.
Vandaag loop, nee, wandel ik ten westen van Venlo. Ik volg een route uit Festina Lente, wandelen in het spoor van Vastelaovesleedjes, de nieuwste wandelgids van Rutger Burgers. Festina Lente (‘haast u langzaam’) is niet alleen de wapenspreuk van Venlo, maar ook de perfecte omschrijving van wandelen. In zijn gids vertaalt Rutger iconische carnavalsliedjes naar bijzondere plekken rond de stad.
Mijn wandeling staat in het teken van het liedje Twië Bein, waarin het simpelweg ‘vooruitzetten van je twee benen’ liefdevol en met veel humor wordt bezongen. Ik wandel precies op de plek waar het liedje zich afspeelt: door de bossen en het boerenland van De Boekend, het kleine dorpje achter Blerick.
Frans onderzoekt dé grote levensvraag: Hoe kom ik vooruit?
Door de eeuwen heen hebben vele grote wijsgeren over wandelen geschreven. Zo gaf Aristoteles, bijgenaamd de ‘wandelende wijsgeer’, al lopend les, omdat hij geloofde dat beweging ons wijzer maakt. De Duitse filosoof Friedrich Nietzsche deed zijn beste ideeën op tijdens lange tochten door de natuur en zag langdurig stilzitten als een belemmering voor de geest. Ook de baanbrekende schrijver Jean-Jacques Rousseau trok er te voet op uit; volgens hem geeft lopen ruimte aan je gedachten en aan een bewust leven. En de Amerikaanse natuuronderzoeker Henry David Thoreau wijdde met Walking zelfs een beroemd essay aan de waarde van struinen door de natuur.
Met al die filosofische overpeinzingen in mijn achterhoofd start ik mijn wandeling in De Boekend, een klein dorpje achter de Venlose stadswijk Blerick, dwars over oud boerenland. Ik scan de QR-code in de wandelgids en luister naar Twië Bein van Frans Boermans. Het gaat misschien wat ver om de tekstschrijver een filosoof te noemen, maar de opening van zijn liedje greep me direct. Net als de grote denkers brak hij zich jarenlang het hoofd over het mysterie van wandelen, al kwam hij er nog niet helemaal uit: ‘Ik heb allang gezwegen, ik heb het nooit gezegd. Ik moet er niet om liegen, maar ik had het wel verwacht. Na jarenlang studeren, kwam ik er nog niet achter. Ik bleef maar prakkezeren: hoe kom ik toch vooruit?’
Ik heb allang gezwege, ik heb ’t noeëts gezag.
Ik woel d’r neet um lège. maar ik had ’t waal verwach.
Nao jaore lang studere kwaam ik d’r nog neet oeët.
Ik bleef maar prakkezere. wie kóm ik toch veuroeët
(Tekst Twië Bein – Frans Bouwmans – 1e couplet)


De zoektocht gaat verder, Frans observeert
Dichtend gaat Frans verder. Met een scherp oog observeert hij wat wandelen nu eigenlijk is en legt hij feilloos vast wat er onderweg gebeurt: ‘Mijn linkerbeen en mijn rechterbeen, die lopen nu al jaren langs elkaar. Het ene been loopt omhoog en het andere omlaag. En ze lopen zich al jaren achterna. En als ze daarmee klaar zijn, beginnen ze alweer. Mijn linkerbeen en mijn rechterbeen, die lopen nu al jaren langs elkaar. De ene loopt hier en de andere daar. En ze lopen elkaar al jaren achterna.’
Ik wandel vanuit de buurtschap Boekend en de weg gaat licht omhoog ten teken dat we een Maasterras oplopen. Langs ons paardenweides, de paarden komen galopperend naar ons toe en verderop de bosrand in alle bruintinten die te bedenken zijn. In het bos gaat het pad licht omhoog in de Blerickse Bergen. Het zijn rivierduintjes uit de laatste ijstijd. Ik beluister op mijn telefoon het lied van Frans Bouwmans, mijn linker- en rechterbeen doen hun werk.
Mien linker bein en mien rechter bein.
die laupe nów al jaore naevenein.
Det ein geit op en det ander neer.
En as ze dao mit vaerdig zien, beginne ze alweer.
Mien linker bein en mien rechter bein,
die laupe nów al jaore naevenein.
Det ein löp héj en det ander dao.
En ze laupe zich al jaore achternao.
(Tekst Twië Bein – Frans Bouwmans – Refrein)


Frans gaat verder op onderzoek uit
Om te controleren of dit verschijnsel uniek is, besluit de zanger ook eens naar de benen van andere mensen te kijken. Tot zijn grote opluchting en vreugde blijken die allemaal precies hetzelfde te doen – keurig één voor één. Frans vervolgt: ‘‘Ik ging het onderzoeken, ik keek naar alle benen. En wat was nou net het leuke: ze deden het, één voor één. Ik snap nu ook de reden, waarom die benen zo gaan. Ze moeten blijven treden, want anders blijf je staan.’‘
Met deze wijsheid maak ik pas naar de Everlose Beek, omgeven door hoge varens. Het water stroomt richting Maas en de beek was ooit onderdeel van grootste kanalenplannen van Napoleon. Aan de waterkant staan verdorde varens en een brug bij een stuw brengt ons naar de andere kant van de Beek. Een open veld leidt ons naar de Achterste Kockerse waar iets verder in de Mariakapel De Kockerse het licht van brandende kaarsen hoop moet geven.
Oet waas now net ’t leuke, die deje’n ’t, ein veur ein.
Ik snap nów auk de raeje, waorum die bein zoee gaon.
Die mótte blieve traeje. want anders bliefste staon.
(Tekst Twië Bein – Frans Bouwmans – 2e couplet)


Frans geeft de simpele oplossing
Ik luister nog eens aandachtig naar het slot van het lied. Terwijl het refrein zich herhaalt, trekt Frans zijn glasheldere conclusie. Het hele nummer mondt uit in één onweerlegbare wijsheid: je benen moeten nu eenmaal blijven bewegen, want anders blijf je stilstaan.
Eigenlijk doe ik al meer dan veertig jaar niet anders. Gewoon de ene stap voor de andere zetten, zo kom je nog eens ergens. Onbewust breng ik al die tijd al precies datgene in de praktijk wat Frans in 1959 opschreef, één jaar voordat ik werd geboren!
Mien linker bein en mien rechter bein.
die laupe nów al jaore naevenein.
Det ein geit op en det ander neer.
En as ze dao mit vaerdig zien, beginne ze alweer.
Mien linker bein en mien rechter bein,
die laupe nów al jaore naevenein.
Det ein löp héj en det ander dao.
En ze laupe zich al jaore achternao.
(Tekst Twië Bein – Frans Bouwmans – Refrein)
Zet je linkerbeen voor je rechterbeen en wandel – simpeler kan het niet. Twee benen die elkaar achterna lopen en samen bepalen dat je vooruitkomt. Al in zijn tijd heeft de Venlose liedjesschrijver Frans Boermans deze essentie van het lopen grondig ‘onderzocht’. Is Frans daarmee een opvolger van de beroemde filosofen die over wandelen bespiegelden? Misschien niet, als schrijver van Venlose carnavalsliedjes. Maar misschien ook juist wel, want op een ingewikkeld vraagstuk geeft hij een heerlijk simpel en grappig antwoord. Zo makkelijk kan het zijn.
Terwijl ik luister naar het slot van Twië Bein, merk ik hoe het marcherende hoempaparitme naadloos aansluit bij mijn eigen wandeltempo. Langs ons percelen met kerstboomplantages, alle bomen strak in het gelid. We passeren een oude landweer, de Crayelheide en het Kroonven tot we bij het Koelbroek zijn aangekomen. Het is een oude Maasmeander. Het pad buigt langzaam mee met de kromming van de oude bedding van de Maas.


Rutger Burgers, geboren en getogen in Venlo, koppelt het bos en boerenland achter De Boekend, waar ik vandaag wandel, op een heel creatieve manier aan Twië Bein van Frans Boermans. Zo vangt hij zijn liefde voor Venlo en de Vastelaovend in een prachtige route. Dat geldt trouwens ook voor de andere tien wandelingen uit zijn nieuwe gids Festina Lente. In de elf klassieke Venlose Vastelaovesleedjes worden bijzondere plekken in en om de stad op nostalgische en vaak romantische wijze bezongen. Reden te meer om die locaties ook eens op te zoeken.
En Frans Boermans? Die beschouw ik voortaan als een echte filosoof die – net als Aristoteles, Nietzsche, Rousseau en Thoreau – treffend over wandelen schreef. Een serieuze vraag over het wezen van wandelen lost Boermans op door het grote raadsel simpel en carnavalesk te verklaren als een samenspel tussen zijn linker- en rechterbeen: van zwaar gepieker naar de humor van de dag.
Henrie van Zoggel, 20 november 2026
FOTO'S VAN DE WANDELING
KENMERKEN VAN DE WANDELING
Festina Lente – Twië Bein is ontworpen door Rutger Burgers
De wandelingen Festina Lente zijn te vinden op Wandelzoekpagina.
De wandelgids Festina Lente is te bestellen bij Uitgeverij GO.
Afstand
9 kilometer
Soort wandeling
Rondwandeling
Landschap
Bos, beek en boerenland
Beoordeling
8 (8/10)
Startpunt
Hotel-restaurant Maashof
Maashoflaan 1, 5927 PV Venlo
Datum
20-11-2026






























