Trage Tocht Berg aan de Maas – Wandelen door de Maasvallei

De route is niet te lopen bij hoogwater van de Maas en het tweede gedeelte terug naar Berg aan de Maas kan alleen gelopen worden van april tot en met oktober als het voetveertje gaat. Dat geeft al aan dat we in een bijzonder gebied zijn, de Grensmaas, vol met dynamiek. Het water stroomt hier nog zoals het duizenden jaren geleden stroomde. Toegegeven, veel water wordt omgeleid via het Julianakanaal. Maar je ziet nog echte stroomversnellingen, ruige oevers, talloze watervogels en runderen die met hun voeten in het water van de Maas naar verkoeling zoeken. Op de wandeling zo dicht bij de Grensmaas krijg je het gevoel in een decor van lang geleden te lopen. Grenspalen markeren de grens tussen België en Nederland en door de aanvoer van veel grind zijn de omliggende gronden gebruikt voor de winning van deze kostbare grondstof voor de betonindustrie. Nu loop je hier tussen twee enorme grindplassen dicht bij de Maas, alom beversporen en enorme keien die ooit door de Maas zijn aangevoerd. Halverwege zie je in de verte rechts het kasteel van Obicht en de contouren van de zware industrie bij Geleen. Links de kerktoren van Stokkem en de weer geheel andere bebouwing van de Belgische huizen. Halverwege het pontje Ut Veerke, hier even bijkomen van de eerste helft op een bankje en kijken naar het tafereel van het overzetten van wandelaars en fietsers. Terug richting Berg aan de Maas het ruige landschap, nu nog verergerd door de droogte. Uit app-contact met routemaker Rutger Burgers tijdens de wandeling bleek dat het water van de Maas in anderhalve week al best is gestegen, over dynamiek gesproken. De koeien trekken zich hier niets van aan, een kalfje spartelt er lustig op los en een groep aalscholvers kijkt het tafereel op drooggevallen Maaskeien rustig aan. Na 10 kilometer bereiken we het pontje bij Berg aan de Maas na een relatief korte maar hele leuke en ruige wandeling.