Langs de Brabantse Aa – Erp-Veghel

Ik wandel vandaag een proefetappe van een wandelpad Langs de Brabantse Aa. De route is gebaseerd op het verhaal van Hendrik Verhees. Hij werd in 1744 geboren als zoon van een timmerman en molenmaker. Hij was het tweede kind in een gezin van 13. Hij volgde zijn vader op als timmerman, maar ging ook al snel in de leer als kaartenmaker en architect. En later in zijn leven bekleedde hij veel openbare functies. Hendrik Verhees (1744-1813) was een manusje van alles. En was in alles wat hij deed belangrijk voor steden en dorpen langs de Aa. Daarom is zijn verhaal leidraad voor de etappes van Langs de Brabantse Aa. (Website: Langs de Brabantse Aa: www.langsdebrabantseaa.nl)

De route volgt grotendeels de Aa en is verrassend mooi. Onderweg grazen roodbruine koeien langs de waterkant. Het riet staat manshoog, een ijsvogel scheert over het water en het water stroomt langzaam richting Den Bosch. Je passeert het Brabantse dorpje Keldonk met molen De Hoop en de kerk die groot is voor een klein plaatsje. Richting het eindpunt loop je door een parkachtig landschap de plaats Veghel binnen. Het hoge middelpunt van Veghel zie je al van ver en op het eindpunt verleiden de terrassen je tot een biertje. Ik ben zeer verrast door de wandeling, zo dicht bij huis, en toch zo onbekend.

Website Langs de Brabantse Aa: ‘De rivier de Aa begint in het hoogveengebied de Peel, waar water de verrotting van planten bevordert en de natuur zo turf vormt. De Peel ligt ongeveer 30 meter hoger dan de Maas, waardoor de Aa, gevoed door zijbeken, via Helmond naar ’s-Hertogenbosch stroomt en daar verdergaat als de Dieze. Het gebied is uitermate vruchtbaar. Dat komt doordat het stroomgebied van de Aa al eeuwen rijk is aan kleine beekjes en waterlopen. Die zijn deels ontstaan door de Peelrandbreuk die door het gebied loopt. Een breuk in de aardkorst die nog steeds beweegt en zo ook grondwater omhoogstuwt in kleine beekjes. Een echte bron is er niet voor de Aa. De Peel vormt de belangrijkste aanvoer van water. Al die kleine watertjes en beekjes komen uiteindelijk bij elkaar en vormen de rivier de Aa. De Aa betekent niets meer of minder dan ‘water’.’ (Bron: www.langsdebrabantseaa.nl)