Trage Tocht Utrecht Noorderpark – Wandelen aan de stadsrand van Utrecht Overvecht

De wandeling aan de noordflank van de stad Utrecht laat je zowel polderland als parkland zien en dat alles met een snufje cultuurhistorie van de Hollandse Waterlinie. Na een rit naar Schiphol vanuit Brabant op de terugweg bij Utrecht genoten weids water, natte wilgenbossen, bospartijen en forten van de Hollandse Waterlinie. De inwoners van Utrecht trekken er vandaag duidelijk op uit om van de najaarszon te genieten. De bossen laten alle kleuren bruin zien, kinderen spelen bij de speeltoestellen, vissers gooien een lijntje uit en koeien grazen rustig in het polderland. Een verrassend mooie, korte wandeling aan de rand van de stad Utrecht.

Het Gagelbos en de Gagelpolder zijn natuurreservaten die deel uitmaken van het Noorderpark. Deze twee gebieden bevinden zich net ten Noorden van Utrecht, grenzend aan de wijk Overvecht. Dit maakt de gebieden goed bereikbaar voor stadbewoners. Het gebied dat zowel het Gagelbos als de Gagelpolder omvat bestond vroeger uit een uitgestrekt veengebied. Voor zover bekend vonden hier de eerste ontginningen plaats in de 12e eeuw. Door de wijze van ontginning ontstonden smalle langgerekte kavels die nu nog steeds terug te vinden zijn op sommige plekken. De huidige bebossing is nog relatief jong. Wanneer men door het gebied wandelt is dit te merken aan de weinig hoge en oude bomen.

Het fort op de Ruigenhoekse Dijk werd van 1869 tot 1870 gebouwd. Het fort moest de toegang via de Ruigenhoeksedijk afsluiten en de kade tussen twee inundatiekommen verdedigen. In haar mobilisatieperiodes is het fort uitgebouwd tot infanteriesteunpunt. Opvallend aan het fort is de bomvrije kazerne met ‘stormtrap’, deze gaf toegang tot het dak van het gebouw met borstwering. In 1997 werd Staatsbosbeheer eigenaar van het fort.

Het fort werd tussen 1819 en 1821 aangelegd als onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie en bestaat uit verschillende rijksmonumenten. De functies van het fort bestonden in hoofdzaak uit het afsluiten en verdedigen van de Gageldijk, de Kerkeindsche Dijk en het flankeren van de Klopdijk. Het fort is drie keer in staat van verdediging gebracht. De eerste keer bij de Frans-Duitse Oorlog in 1870. De tweede keer bij de mobilisatie in 1914 en voor de derde en laatste keer in 1939/1940. Op de open binnenruimte en in de wallen werden loopgraven aangelegd met de drie groepsschuilplaatsen van gewapend beton.