Verkenning Stadse TrageTocht Roermond – Wandelen in bisdomstad

Roermond heeft veel wandelend te bieden. Ik verken samen met Rutger Burgers en Rob Wolfs het gebied in en net buiten de stad: de Maas, de Roer, het Roerdal, het dak van de A73, parken en vele historische gebouwen. Helaas is het te versnipperd en zitten er teveel oninteressante overgangsgebieden in het ontwerp. Stadse Trage Tocht Roermond komt er niet, maar het was een dag van bijkletsen en plannen maken. Daarom niet minder geslaagd, en een route mag ook afgekeurd worden.

De stad is de zetel van het bisdom Roermond en werd in 1130 Ruregemunde genoemd. Het eerste woorddeel verwijst naar de rivier de Roer, die genoemd zou zijn naar een Keltisch-Germaanse watergodin ‘Rura’. Het tweede woorddeel lijkt te verwijzen naar de ‘monding’ van de Roer. Roermond werd in 1547 de hoofdstad van Opper-Gelre. Dankzij de scheepvaart op de Maas kon de stad in 1441 lid worden van de Hanze. Roermond is altijd een belangrijke handelsstad geweest en werd in de 19e eeuw ook een industriestad. Roermond is nu een toeristische stad geworden en dankt dat met name aan het winkelaanbod en aan de Maasplassen. Deze plassen, die ontstaan zijn door het baggeren van grind, worden vooral in de zomer gebruikt door veel recreanten. De meeste historische panden van Roermond zijn te vinden in de binnenstad.

De zijrivier van de Maas is, samen met de Dieze, de belangrijkste rivier die binnen Nederland in de Maas stroomt. Ze ontspringt op ongeveer 660 meter boven NAP in de Hoge Venen, nabij het hoogste punt van België. Ze mondt bij Roermond via een kleine delta uit in de Maas. De delta bestond oorspronkelijk uit drie mondingen, waarvan er nog twee over zijn: de Hambeek en de eigenlijke Roer. Het Roerdal is het woongebied van ijsvogels, bevers en bijzondere libellen.

De Maasnielderbeek in Roermond ontspringt aan de noordkant van de N280, ongeveer ter hoogte van de Beatrixhoeve en mondt uit in de Maas ter hoogte van Leeuwen. Het is een beek in een oude bedding van de Maas.

In het park bevindt zich enkele herinneringsmonumenten. Het oudste monument is het Nationaal Indië-monument 1945-1962. Ter nagedachtenis aan alle burgers die in de periode 1945-1962 zijn omgekomen in Nederlands-Indië en Nederlands Nieuw-Guinea, is op 25 augustus 1990 het Monument voor Indische Burgerslachtoffers onthuld. Op 15 september 1995 opende mevrouw H.T. Spoor-Dijkema het Generaal S.H Paviljoen. Dit is van 1 april tot 1 oktober geopend en hier bezichtigen ongeveer 30.000 bezoekers jaarlijks de kleine tentoonstelling of raadplegen documenten of de database met bijzonderheden van de 6.229 omgekomen militairen.