Trage Tocht Soerendonk – Wandelen rond kasteel Cranendonck

Ik maak een wandeling met Rutger Burgers in de Kempen aan de oostkant van Noord-Brabant. Het is een wandeling vol afwisseling in een hoek van Brabant die ik ondanks mijn vele wandelingen in mijn provincie, nog niet kende. En die mij echt verraste. Direct na het verlaten van het dorp over mooie onverharde, kronkelende zandwegen duik je het heidegebied in. Afgewisseld met bospartijen en open velden, en niet te vergeten de prachtige lage ochtendzon, vormt dit het eerste gedeelte van de route. Na een korte blik op de hier kronkelende Buulder Aa volgt het mooie landgoed Cranendonck. Hier zien we villa Cranendonck en de resten van kasteel Cranendonck gesitueerd in een statige omgeving met lange bomenlanen, een deftige oprijlaan en een bijzondere belevingstuin van het IVN. Het slotakkoord bestaat uit het natte Buulderbroek. Hier wandel jeover lange vlonderpaden, tussen varens en mysterieuze waterpartijen met wilgen in een totaal ander landschap. De route wordt voldtooid over zandwegen en graspaden naar Soerendonk. Binnenkort op Wandelzoekpagina, het was weer een voorrecht een wandelaar te zijn.

Rond 1250 is in Soerendonk kasteel ‘Cranendonck’ gebouwd. Het kasteeltje kent een rijke geschiedenis en heeft zelfs een band met ons Koningshuis. Soerendonk was in de Middeleeuwen net als Budel, Gastel en Maarheeze een onderdeel van de baronie van Cranendonck. In 2007 werd Soerendonk in het televisieprogramma Het Leukste Gat van Nederland verkozen tot leukste dorp van Nederland.

Kasteel Cranendonck was een kasteel nabij Soerendonk in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Het zogenaamde ‘kasteeltje’, een eind 19de eeuw gebouwde villa ligt net buiten de plaats Soerendonk. Het wordt samen met Maarheeze voor het eerst genoemd in 1223, wanneer het tot deze parochie horende gebied Hugten door Dirk van Altena in leen wordt gegeven aan de Heer van Heeze. Het gebied werd na Dirks kinderloze dood in 1242 geërfd door diens neef Engelbert van Horne. Vermoedelijk was hij het die tussen Maarheeze en Soerendonk een kasteel liet bouwen. Geïnspireerd op de natuurlijke omstandigheden ter plaatse waar migrerende kraanvogels graag neerstreken, werd het kasteel Cranendonk genoemd.

Het Buulderbroek is een vochtig natuurgebied van 18 ha vlakbij Budel. Het is een van de Brabantse ‘natte natuurparels’, waar maatregelen tegen verdroging werden uitgevoerd. Binnen dit gebied bevindt zich de Immenhof, een bezoekerscentrum en tuin van de Budelse bijenhoudersvereniging.

De hoeve die nabij het middeleeuwse kasteel Cranendonck stond, werd in 1899 afgebroken en vervangen door een villa; het huidige kasteeltje. 1915 kocht de Roermondse rentenier A.S.J. Cloquet het landgoed en vestigde zich in de villa, die hij in 1917 verfraaide met een torentje. Eind 1940 werd de door architect Roffelsen uit Helmond tot het raadhuis verbouwde villa in gebruik genomen. Hiermee was het bestuurlijk centrum van de omliggende plaatsen weer op een eeuwenoude vertrouwde plaats teruggekeerd. Na de gemeentelijke herindeling van 1997 waarbij de huidige gemeente Cranendonck ontstond, werd dit raadhuis weer verlaten. Op dit ogenblik wordt het kasteeltje gebruikt als trouwlocatie.

Het brongebied bevindt zich ten oosten van de Belgische plaats Hamont. Vanaf 2012 wordt beekherstel uitgevoerd in de middenloop van de Buulder Aa, vanaf de zuiveringsinstallatie tot nabij Renheide. Hier wordt de loop weer meanderend gemaakt en wordt de passeermogelijkheid van de stuwen voor vis hersteld.

De knuppelbrug is speciaal aangelegd om over het natte gebied rond de Peelrandbreuk te kunnen wandelen.

De rioolwaterzuivering in Soerendonk zuivert het rioolwater van Budel, Budel-Schoot, Budel-Dorplein, Gastel, Maarheeze en Soerendonk. In het naastgelegen waterpark wordt het schoongemaakte water uit de rioolwaterzuivering omgezet naar natuurlijk beekwater. Daarna stroomt het de Buulder Aa in.

De Heide is een droog natuurgebied ten noorden van Soerendonk. Hier vindt men naaldbos en een heidegebied. Naar het oosten toe gaat het terrein over in het dal van de Buulder Aa, waarin een aantal interessante weitjes liggen. In 1800 bestonden deze gebieden nog voor grote gedeelten uit heide. Op plaatsen met een hoge grondwaterspiegel, was dit een natte heide die getypeerd wordt door Dopheide. Op plaatsen met een lagere grondwaterspiegel was dit de droge heide met als typische heide de Struikheide. Het is onderdeel van de Groote Heide die zijn naam eer aan doet: het is één van de weinige grote, aaneengesloten heidegebieden.