Trage Tocht Posterholt – Wandelen langs de Vlootbeek

Wandelen dicht bij de Duitse grens in de smalle licht glooiende strook land, het smalste stukje van Nederland, nu in de lente is een verademing. Het meest opvallende aan deze Trage Tocht zijn de leuke paadjes aan de rand van het bos en de beken. Zorgvuldig bijgehouden met het uitzicht op de akkers met raadzaad en de rechte lijnen van het inzaaien. Onderweg het landgoed Aerwinkel waar je mooi uitzicht op het kasteel en omliggende tuinen en landgoed. Maar ook het Munningbos en Annendaalsebos zorgen voor de afwisseling op de route. In deze uithoek kom je weinig mensen tegen en dat zorgt voor een alleengevoel op de route. Ik genoot samen met  Mat Maessen van deze wandeling met als tussenstop ‘t Berghoes. De kruisbessenvlaai met slagroomschuim kan ik aanbevelen.

Posterholt deelt een geschiedenis met buurdorp Vlodrop, eerder hadden zij samen één parochie. In navolging hiervan werd in 1277 tevens een gezamenlijke schepenbank gevormd. Van 1916 tot 1932 liep door het dorp de tramlijn Roermond-Vlodrop. De omgeving van het dorp is afwisselend landelijk, agrarisch en bosrijk. Posterholt was voor de Tweede Wereldoorlog een typisch lintdorp met een sterk landelijk karakter en in een kwartcirkel langs de beek de Leigraaf.

De Leigraaf is een beekje dat langs de bebouwde kom van Posterholt stroomt. De beek splitst af van de Vlootbeek en stroomt dan weg naar het noorden. Hoewel de Vlootbeek en de Leijgraaf bescheiden waterlopen lijken, speelden ze in het verleden een belangrijke rol in de waterhuishouding van de streek.

De Vlootbeek ontspringt in de Duitse grensgemeente Heinsberg. Bij Posterholt komt hij Nederland binnen en vervolgt zijn weg over 17,5 kilometer door Midden-Limburg om ter hoogte van Linne in de Maas uit te komen. Op enkele plekken, zoals bij Het Sweeltje, heeft de Vlootbeek een natuurlijke loop. Voor het merendeel is de Vlootbeek echter gegraven. Voor Het Limburgs Landschap is het een belangrijke beek want ruim 500 hectare ligt aan of in de nabijheid van deze waterloop.

Ondanks dat het goed Aerwinkel al bekend is sinds de 15e eeuw en tegenwoordig ook wel als Kasteel Aerwinkel wordt aangeduid, heeft er op deze locatie nooit een middeleeuws kasteel gestaan. Eerder kochten de Zusters van de Goddelijke Voorzienigheid het landhuis aan om er een rusthuis voor bejaarde nonnen in te vestigen. Ze lieten de boerderij verbouwen tot een bezinningsoord. De naam Aerwinkel betekent in feite ‘waterhoek’ en is afkomstig van de ligging van het goed, aan de rand van het dal van de Vlootbeek. Het landhuis uit 1854-1856 is ontworpen door Pierre Cuypers in een Engelse neogotische stijl. Het bakstenen gebouw heeft drie beuken, waarvan de hoge middenbeuk is voorzien van trapgevels. Rondom het landhuis ligt een landschapspark.

Het is een bosgebied waar langs de Vlootbeek loopt. Het is een voornamelijk droog gebied met zandduinen waarop naaldhout is geplant. Naar de beek toe vindt men achtereenvolgens: droge eikenbossen, elzenbroekbossen en natte graslanden. In het gebied komen alle in Nederland broedende spechten voor: groene specht, zwarte specht, grote-, middelste- en kleine bonte specht.

Het Annendaalsbos is een natuurgebied ten oosten van Maria Hoop en gelegen direct ten noordwesten van de Duits-Nederlandse grens. Het gebied bestaat voornamelijk uit naaldbos op voormalige heide, en het grootste deel, 177 ha, is eigendom van Staatsbosbeheer. Dit bos is gelegen op een rug ten zuiden van een ontgonnen veengebied dat op ongeveer 30 meter hoogte ligt, en in het bos stijgt de hoogte, deels met een steilrand, tot ruim 50 meter.