Trage Tocht Mariënvelde – Wandelen over de mooiste kerkenpaden

De wandeling is een kralenketting van kerkenpaden en lokaal bekende historische paden. In een verder veelal kleinschalig landschap wandel je daardoor over, met dank aan de lokale historische vereniging. Onderweg twee leuke gesprekken met lokale (ex-)boeren. Zo is wandelen ook het ontmoeten van mensen. Op een uitgestrekt aardappelveld zie ik een 91-jarige man staan, stok in zijn rechterhand, en kijkend naar zijn kleinzonen die op het veld werken. Het is een wijs man die volop vertelt over de ontwikkelingen in de landbouw van de laatste 60 jaar. Hij vroeg wat ik van het landschap in de Achterhoek vond. Hij wist te vertellen dat de kleinschaligheid met name te danken is aan de plicht om tijdens de ruilverkaveling in de jaren’70 per omgehakte boom, er drie voor terug te planten. Niet voor niets zie je hier in het landschap overal bospartijen en bomenlaantjes. Hij nam afscheid van me, het was koffietijd: ‘Geniet van het leven, je bent er echt maar even!’ De wandeling gaat verder over het schouwpad langs de Veengoot en langs het Vilderveen. Met de kerktoren van Mariënvelde in zicht word je op het eind nog even omgeleid. Het Rietepad laat een heel scala aan kabouters langs het pad zien. Het is zelfs aangeharkt, dat moet wel door de kabouters gedaan zijn.

Bij het ontstaan kreeg het dorp de naam Achter-Zieuwent. De voornamelijk rooms-katholieke boeren in Achter-Zieuwent waren voor de kerkdiensten aangewezen op de Sint-Werenfriduskerk in Zieuwent. Toenmalig pastoor Deperink ijverde voor een eigen kerk voor de gemeenschap. Deze kwam er in 1932 met de Onze Lieve Vrouw van Lourdes. De lagere school St. Theresia opende op 1 mei 1930, het eerste hoofd van de school was dhr Rots. Dit leidde ertoe dat de buurtschap uitgroeide tot kerkdorp. In 1952 kreeg Mariënvelde haar naam, afgeleid van ‘Maria in het veld’.

Kerkenpaden werden vroeger veelal gebruikt door de boerenbevolking om sneller bij de kerk of bij de dorpsschool te komen. De paden liepen dwars door weilanden en bossen of werden gevormd door karrensporen. Bij Mariënvelde hebben ze mooie namen als Piepersdiekske, Koediek en Blindendiek. Het Piepersdiekske is een oud kerkepad dat vroeger werd gebruikt om van huis naar de kerk en het dorp te lopen. Dit smalle pad slingert door het karakteristieke Achterhoekse coulisselandschap en volgt onder andere de Veengoot. De naam verwijst naar een nabijgelegen boerderij genaamd “De Pieper”, die in gemeentelijke archieven al in 1743 wordt vermeld met bewoner Tunnis Pijpers (later Pieper).

De Veengoot heeft zijn oorsprong iets ten zuiden van Lichtenvoorde. Het is eigenlijk de meest eenvoudige waterweg in de Achterhoek: recht toe recht aan zonder grote opstoppingen stroomt het water via deze snelle verbinding van A naar B. Het realiseren van een goede afvoerverbinding voor het overtollige water was dan ook de belangrijkste functie. De naam verwijst naar het oorspronkelijke moerasachtige en veenrijke landschap waar de beek doorheen stroomt.