DE WANDELING IN WOORD EN BEELD
Charleroi Zuid, het gebied ten zuiden van de Samber, kenmerkt zich door enkele oude mijnbouwgebieden en daartussen woonwijken, soms nieuwe en soms ontstaan door huisvesting van mijnwerkersfamilies. Twee daarvan, Couillet en Fiestaux, zijn ooit opgericht om de woonomstandigheden van de mijnwerkers te verbeteren. Het heeft niet de allure van de tuindorpen in Nederland maar als je goed kijkt, zie je mooie overeenkomsten. Daartussen ligt Bois du Cazier in de deelwijk Marcinelle waar zestig jaar geleden een mijnramp voor 256 slachtoffers zorgde. Een bezoek aan de reconstructie van het mijngebied midden in de woonwijk is indrukwekkend. Langs de rommelige wijken loop je tenslotte terug naar het centraal station van Charleroi.
DE WANDELING LANGS TUINDORPEN
'De sobere woonwijken worden afgewisseld met industrieel erfgoed, de plek waar zestig jaar geleden de mijnwerkersramp plaatsvond en tuindorpen. De Jarden de Cité, tuinsteden, werden opgericht om de leef- en woonomstandigheden van de mijnarbeiders te verbeteren.'
ACHTERGRONDINFORMATIE
Tuindorp in Charleroi
Deze tuinsteden maakten deel uit van een periode van innovatie in de huisvesting van arbeiders. In de nieuwe tuinstad Couillet bijvoorbeeld werden ongeveer honderd huizen gebouwd volgens een nieuw plan. De architect creëerde een opmerkelijk comfortabele omgeving voor die tijd (verwarming, stromend water, riolering). De verbeterde leefomstandigheden voor de arbeiders omvatten onder meer inbouwmeubilair om het schoonmaken te vergemakkelijken, een wasruimte, een badkamer, een werkplaats en meer.
Bois du Cazier in Marcinelle
Bois du Cazier is een kolenmijn in de wijk Marcinelle, de site is sinds 2012 opgenomen in de lijst van Werelderfgoed. Vandaag is het een museum en een gedenkplaats voor de grootste mijnramp in België, met ook aandacht voor de glasproductie in de streek van Charleroi. De schachtbokken zijn bewaard en een aantal machines en gebouwen. In het werkhuis zijn er een smidse, smeedhamers, een plaatwals en allerlei werktuigen te zien die verband hebben met de mijnbouw.
Mijnwerkersramp in Bois du Cazier
De mijnwerkersramp bij Charleroi vond plaats op 8 augustus 1956 in de steenkoolmijn Le Bois du Cazier in Marcinelle. Door een misverstand met een kolenwagen in de schacht ontstond een hevige brand die leidde tot een dodelijke kettingreactie. Hierbij kwamen 262 mijnwerkers om het leven, waarmee het de grootste mijnramp in de Belgische geschiedenis is. De ramp zorgde voor een verschuiving in de immigratie van gastarbeiders naar België, na de Tweede Wereldoorlog kwamen gastarbeiders hoofdzakelijk uit Italië. Wegens het grote aantal Italiaanse slachtoffers dreigde de Italiaanse regering dit immigratiecontract op te zeggen, tenzij extra veiligheidsmaatregelen genomen werden. De Belgische overheid ging hier niet op in, maar begon akkoorden met andere landen te sluiten, aanvankelijk met Spanje en Griekenland.
KENMERKEN VAN DE WANDELING
De wandeling is ontworpen door Henrie van Zoggel en Dyon Noy.
Afstand
15 kilometer
Soort wandeling
Rondwandeling
Landschap
Stad
Beoordeling
7,5 (7,5/10)
Startpunt
Centraal station Charleroi
Datum
12-8-2026
