Grafheuvels, een gouden beker en het beeldje van de Hannekenmaaier
LANGS DE LANGZAAM STROMENDE VECHTE GAAT HET NOABERPAD NOORDWAARTS, JE LOOPT HIER IN DUITSLAND. LANGS HET PAD LIGGEN MEERDERE TUMILI, GRAFHEU- VELS, UIT BRONSTIJD. BIJ GÖLENKAMP VOND EEN BOER OP DE SPÖLLBERG EEN GOUDEN BEKER VAN 12 CENTIMETER HOOG TEN TEKEN DAT OOK HIER TUSSEN 750-600 VOOR CHRISTUS MENSEN AL LEEFDEN. VOOR DE KERK STAAT EEN BEELDJE VAN DE HANNEKENMAAIER VOOR TOT WEL 30.000 SEIZOENARBEIDERS DIE HIER KWAMEN WERKEN DE 18E EEUW.
De chauffeuse van de regiotaxi kijkt al vragend en bedenkelijk als ze me bij station Almelo oppikt om me naar de Duitse grens te brengen. Wandelen, daar? Ja, hoor, alleen neemt de argwaan nog meer toe als ze me hobbel de bobbel afzet op een godverlaten plaats na een zandweg vol water en modder. Toch is dat een voordeel van de Regiotaxi, als je een huisnummer met straat hebt, moeten ze je afzetten en de prijs valt reuze mee. De wandeling gaat door een prachtig glooiend landschap, een coulissenlandschap bij uitstek. Via Uelsen daal je verder naar de Vecht die je op de oever volgt tot je langs tientallen ja-knikkers het kleine plaatsje Hoogstede bereikt. Overnachten bij Hof Weuste is primitief maar goed en de markering was perfect.
